تبلیغات اینترنتیclose
بیار سرمه و بر چشم های ماه بکش( علیرضا بدیع )
پیچک( علیرضا بدیع )
شعر و ادب پارسی

 

آورده است چشم سیاهت یقین به من

هم آفرین به چشم تو هم آفرین به من

 

 

علیرضا 

بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدیع



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 2 خرداد 1392 توسط سید مجتبی محمدی |


 

مجسمه و جبرئیل

 


با احترام حال و هوای این نگاشته را دربست تقدیم می کنم به:
محمدرضا حاج رستم بگلو

 


 **
بیار سرمه و بر چشم های ماه بکش
دمی در آینه خود را ببین و آه بکش

بعید نیست به سوی تو قبله برگردد
تمام مجتهدان را به اشتباه بکش

 

***

 

همین که زنگ زدم /باز کن/ دو دستت را
مرا ازین همه باران به سرپناه بکش

به صرف بوسه ی لب سوز میهمانت را
کنار پنجره تا میز صبحگاه بکش_

که شعر سر کنم:
"...ای زندگی منم که هنوز..."

که پیپ چاق کنم...
بی اراده آه بکش!

پر است خانه ات از صبح و رنگ و طرّاحی
مرا سپید صدا کن ولی سیاه بکش

پر است سینه ام از شعرهای ناگفته
به من نگاه کن و مرد پابه ماه بکش
 
تو را چنان غزلی تازه بر لب آوردم
مرا مجسّمه ای کن به کارگاه بکش

گل مرا بتراش و دل مرا بخراش
سپس به مسلخ دردآور گناه بکش

: "مرا ببوس..."
...که چشمم به زندگی وا شد

مرا ببخش اگر...
: "اشک من هویدا شد..."

درین مجسّمه از روح خویش جاری کن
بگیر دست مرا و به چارراه بکش
 
 


 
١. وامی از فروغ فرخزاد
2. تصنیفی با ضجه های گل نراقی
3. تصنیفی با مویه های مرضیه
 

 

 

علیرضا 

 بـــــــــــــــــــــــدیع 

http://alefbi.persianblog.ir/1390/3/

برچسب ها : ,

موضوع : علیرضا بدیع، شان پنجم, | بازديد : 339